اَنَا خاتِمُ الأوصیاءِ وَ بی یدفَعُ اللهُ البَلاءَ عَن اَهلی و شیعَتی.
من ختمکنندة راه اوصیا هستم و به وسیلة من خدا بلاها را از اهل بیت من و شیعیانم دفع مینماید. (غیبت شیخ طوسی، ص ٢٤٦)
جلسه دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
الَّذي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِي الْمُلْكِ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْديراً (2).
خداوندى كه حكومت آسمانها و زمين از آن اوست، و فرزندى براى خود انتخاب نكرد، و همتايى در حكومت و مالكيّت ندارد، و همه چيز را آفريد، و به دقّت اندازهگيرى نمود .
1) در آغاز ایه شریفه به اهمیت ملک اسمان ها و زمین اشاره دارد و بیان میدارد که خدای که قرآن را نازل کرده ، مالک اسمانها و زمین است و صاحب فرزندی نیست و صاحب شریک نیز نیست و در خلقت هر چیزهم با تقدیر و تدبیر است .



