يادداشت

بسم الله الرحمن الرحیم .

مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً خبر شهادت عالم مجاهد و عبد صالح خدا، دبیر کل فقید حزب الله، جناب حجت الاسلام والمسلمین سید حسن نصرالله (رضوان الله تعالی علیه)، قلوب تمام مسلمانان و آزادی‌خواهان جهان را غرق در ماتم و عزا نمود.

شهادت مجاهدان راه خدا نه شکست و نه ذلت؛ بلکه تمنای قلبی و بالاترین پاداش و نعمت الهی برای آنان است.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

انا لله و انا الیه راجعون

ملت عزیز ایران امت بزرگ اسلامی

مجاهد کبیر، پرچمدار مقاومت در منطقه، عالم بافضیلت دینی، و رهبر مدبر سیاسی، جناب سید حسن نصرالله رضوان‌الله‌علیه، در حوادث دیشب لبنان به فیض شهادت نائل آمد و به ملکوت پرواز کرد. سید عزیز مقاومت پاداش دهها سال جهاد فی سبیل الله و دشواریهای آن را در خلال یک پیکار مقدس دریافت کرد.

چرا به جبهه رفتیم؟!

(به‌بهانه گرامی‌داشت هفته‌ی دفاع مقدس)

شهریور سال ۱۳۵۹ هنوز سپاه پاسداران به‌ خوبی شکل نگرفته و انسجام لازم را پیدا نکرده بود.
ارتش نیز به‌ خاطر فرار یا مجازات درجه‌ داران ضد مردمی، قدرت سابق را از دست داده بود. هم‌چنین در گوشه و‌ کنار کشور درگیری با ضدانقلاب و تجزیه‌طلبان ادامه داشت که رژیم بعثی عراق تهاجم گسترده‌ای را به جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد.

آن سال‌ها ما خیلی جوان بودیم، خیلی.
خیلی آرزوها داشتیم، و پدر و مادرمان آرزوهای بیشتری برای ما داشتند.
بیشتر در سنین ۲۰ تا ۲۵ سال بودیم، برخی هم بیشتر و جمعی هم کمتر.

آیت الله العظمی جوادی آملی در درس خارج خود صهیونیست را مصداق «أُولَٰئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ» دانستند و تصریح کردند: یک عده هم که به جنایات صهیونیست ها نگاه می کنند و به آنها اسلحه می دهند و لبنانیها، حزب الله و مسلمانهای عزیز را به خاک و خون می کشند، مصداق همین آیه هستند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حضرت آیت الله جوادی آملی در بخشی از جلسه درس خارج امروز خود که به مباحث فقهی قضاء و شهادت می پردازند، اظهار داشتند: خداوند در قرآن میفرماید که ﴿وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْکافِرُونَ﴾، یک وقت است انسان حکم میکند بغیر ما أنزل الله، این بین الغی است.

آیت الله اعرافی در مدرسه علمیه دارالسلام تهران:

حوزه های علمیه هویت ایرانی ها است/ میلاد پیامبر(ص) آغاز ایجاد یک تمدن نوین اسلامی در همه عرصه ها بود
تصاویر/ مراسم عمامه گذاری طلاب مدرسه علمیه دارالسلام تهران با حضور آیت الله اعرافی
حوزه/ مدیر حوزه های علمیه گفت: ایرانیان هوشمندانه پذیرای اسلام و تشیع شدند و این افتخار در شناسنامه فرهنگی ملت ایران ثبت شد، حوزه های علمیه هویت ایرانی ها است و بسیاری از علوم در حوزه تدریس و تدرس می شده است.

شهادت حضرت امام رضا علیه السلام تسلیت باد

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِیِّ النَّقِیِ‏ وَ حُجَّتِکَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ صَلاَةً کَثِیرَةً تَامَّةً زَاکِیَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ‏
‏
کار تو همه مهر و وفا بود، رضا (ع) جان
پاداش تو، کی زهر جفا بود، رضا (ع) جان

آن لحظه که پرپر زدی و آه کشیدی
معصومه مظلومه (س)، کجا بود رضا (ع) جان؟

بر دیدنت آمد چو جوادت (ع) ز مدینه
سوز جگرش، یا ابتا بود رضا (ع) جان

فصل در بيان جلوگيرى انبيا از اطلاق طبيعت‏

بدان كه وهم و غضب و شهوت ممكن است از جنود رحمانى باشند و موجب سعادت و خوشبختى انسان گردند، اگر آنها را تسليم عقل سليم و انبياء عظيم الشأن نمايى. و ممكن است از جنود شيطانى باشند، اگر آنها را سر خود گردانى و «وهم» بر آن دو قوّه با اطلاق عنان حكومت دهى.

آية اللّه خوئى از عالمان بزرگوار شيعه (م 1405 ه‍. ق) اعتقادى به حديث سبعة احرف نداشته آن را حديثى مجعول مى‌داند.

در كتاب الصلاة از مستند العروة از ايشان نقل شده است: تواتر قرائات از قرّا، ثابت نشده است، چه برسد به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، بلكه به طرق آحاد حكايت شده است... و برخى از ناآگاهان گمان برده‌اند كه مقصود از روايت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله همان قرائات است؛... يعنى قرآن بر هفت حرف نازل شد، در حالى كه آن اشتباه روشنى است.

مفهوم تأویل و تفاوت آن با تفسیر

کلمه تأویل، از ریشه «أَوْل‏» و به معناى رجوع به أصل و مبدأ است. کلمه أَوْل از دیدگاه ابن‌فارس (د395ق) دارای دو اصل و ریشه معنایی است: یکی ابتدای امر؛ و دیگری انتهای امر. از این‌رو، به نظر می‌رسد کلمه تأویل در لغت دارای دو معناست: بازگشت به ابتدا و اصل و نیز بازگشت به انتها و غایت.

تأویل در اصطلاح، دارای معانی مختلفی نزد مفسران است که مهم‌ترین آنها بدین شرح‌اند:

1. تفسیر: از دیدگاه غالب متقدمان، مانند طبری، تأویل با تفسیر مترادف است. سیوطی به نقل از ابوعبیده می‌گوید: «تفسیر و تأویل به یک معنا و همسان‌اند»؛

عزيزم، انسان با يك مرض حصبه و ضعف قواى دماغيّه، تمام معلوماتش را فراموش مى‏كند مگر چيزهايى را كه با شدّت تذكّر و انس با آنها جزءِ فطريّات ثانويّه او شده باشد؛ و اگر يك حادثه بزرگى و هائله سهمناكى پيش آيد، انسان از بسيارى از امور خود غفلت كند و خط نسيان به روى معلومات او كشيده مى‏شود، پس در آن اهوال و شدايد و سكرات موت چه خواهد شد؟