يادداشت

3 - عموميت فصاحت آن .

غالبا، كلام فصيح و يا شعر فصيح يك قصيده، فصاحتش مى‌تواند در حد يك شعر و يا چند بيت آن محقق شود و باقى آن از فصاحت ممتاز، برخوردار نيست؛ درحالى‌كه قرآن، تمامش فصيح هست، به شكلى كه هيچ‌يك از بخشها و سوره‌هاى قرآن، براى مردم مقدور نبوده است، تا به‌مانند آن را بياورند.

4 - تكرار عبارات قرآن .

عبارات قرآنى با آنكه در مواردى در موضوع واحدى، تكرار شده است، امّا هركدام در اوج فصاحت هست. درحالى‌كه اگر شاعر در يك موضوعى شعر فصيحى را سرود، اگر همان موضوع را در قالب الفاظ ديگرى تكرار نمايد، كلام و شعر دوم آن فصيح به حساب نمى‌آيد و تكرار آن موجب ملالت و آزرده‌خاطرى است.

مبحث دوم: ديدگاه علما و دانشمندان شيعه در حديث سبعة احرف .

علماى شيعه از گذشته تاكنون، در موضوع نزول قرآن بر هفت حرف، اعتقادى روشن و بدون هيچ‌گونه ابهامى دارند؛ اعتقادى كه مستند به روايت صحيحه امام صادق عليه السّلام و شواهد تاريخى قابل قبول عقلا مى‌باشد.

رهبر معظم انقلاب در دیدار بسیجیان به‌مناسبت روز بسیج مطرح کردند؛

روایت شکست نقشه منطقه‌ای آمریکا به‌وسیله تفکر بسیجی و پرچمداری حاج قاسم سلیمانی

در سالروز تشکیل بسیج مستضعفین و روز بسیج، صدها تن از بسیجیان در حسینیه امام خمینی(ره) با رهبر معظم انقلاب اسلامی دیدار کردند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز (شنبه) در دیدار صدها نفر از بسیجیان، تشکیل بسیج را از مهمترین و بزرگترین ابتکارات امام خمینی خواندند و با ذکر گوشه‌هایی از برکات حضور بسیج در میدان‌های مختلف چهل سال اخیر تأکید کردند:

مقاله :

تاملی در روایات جواز تبدیل کلمات قرآن کریم

در برخی از روایات آمده که می توان کلماتی از قرآن را با مترادف آنها جایگزین نمود, مادامی که آیه عذاب به آیه رحمت و آیه رحمت به آیه عذاب تبدیل نگردد, زیرا قرآن دارای قرائت هایی چند گانه است.

پنج روایت در این خصوص نقل شده است که از نظر سند و دلالت مورد بررسی و نقد قرار می گیرد.

4 - مفاتيح الغيب

تأليف ابو عبد اللّه محمد بن حسين طبرستانى رازى، معروف به فخر رازى (م 602 ق)

به زبان عربى و شامل تمامى آيات قرآن است.
تفسير مفاتيح الغيب معروف به تفسير كبير و تفسير فخر رازى نيز مى‌باشد.

او شافعى‌مذهب و اشعرى‌مرام بوده و صاحب كتاب المباحث المشرقية و شرح الاشارات و اسرار التنزيل فى التوحيد است.

تفسير فخر رازى از تفسيرهاى جامع و مهم اهل سنت است كه جنبۀ مباحث عقلى و كلامى آن شهرت بيشترى دارد.

او در تفسيرش به مباحث كلامى، بلاغى، علمى و فلسفى پرداخته و دربارۀ آنها سخن گفته و مطالب تفسيرى آيات را با عنايت به آنها تبيين كرده است.

بسم الله الرحمن الرحیم

به حول و قوه الهی و با استعانت از حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، شانزدهمین مجمع عمومی انجمن قرآن پژوهی و دهمین دوره انتخابات انجمن، شام پنجشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۱ در محل انجمن های علمی حوزه با حضور اکثریت اعضای محترم انجمن علمی قرآن پژوهی برگزار گردید و افراد ذیل به عنوان اعضای هیئت مدیره جدید تعیین گردیدند:
۱. سید محمود طیب حسینی
۲. محمد علی رضایی اصفهانی
۳. فتح الله نجارزادگان
۴. محمد هادی منصوری
۵. محمد علی اسدی نسب
۶. حسین علوی مهر
۷. محمد فلاحی قمی
اعضای علی البدل هیئت مدیره:
۱. علی اصغر تجری
۲. محمد حسین محمدی

دیدار با نخبگان

رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار صدها نفر از نخبگان جوان و استعدادهای برتر علمی، نخبگان دانشگاهی را در چهار دهه اخیر موجب آبروی ایران خواندند و افزودند: همه بویژه مسئولان و مؤثرین در فضای کشور باید نخبگان علمی را جزو مهمترین ثروت‌های کشور بدانند و از آنها حمایت کنند و نخبگان نیز ظرفیت‌ها و استعدادهای فردی خود را به سرمایه پیشرفت کشور تبدیل کنند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، ایشان با اشاره به افق روشن آینده کشور تأکید کردند: در چهل و سه سال اخیر چندین بار از فروپاشی جمهوری اسلامی حرف زده‌اند اما پایداری و استمرار حرکت انقلاب نشان می‌دهد این تحلیل غلط و غیر واقع‌بینانه است.

يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا :

از دیگر توصیف های خاص در مورد جهان آخرت تعبیر «يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا» است؛ روزی که چهره درهم کشیده و سخت می باشد. در سوره انسان تعبیر یاد شده، آمده است. آیات شریفه 5 تا آیه 11 سوره انسان نیز دارای شان نزول خاص و دارای اهمیت و مرتبط با «يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا» است.

سوره انسان مربوط به نیکان است. شاهد مثال در این آیه است که خداوند می فرماید: «إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا»؛ ما از پرودگار خود خائفیم در آن روز که روز عبوس و شدیدی است . (1)

و محتمل است كه بِسْمِ اللَّهِ در هر سوره متعلق به خود آن سوره باشد؛ مثلًا بِسْمِ اللَّهِ سوره مباركه «حمد» متعلق به حمد است؛ و اين مطابق ذوق عرفانى و مسلك اهل معرفت است؛

زيرا كه اشاره به آن است كه حمد حامدان و ثناى ثناجويان نيز به قيّوميّت اسم «اللَّه» است. بنا بر اين «تسميه» در مقدمه جميع اقوال و اعمال- كه يكى از مستحبّات شرعيه است- براى تذكّر آن است كه هر قول و عملى كه از انسان صادر مى‏شود به قيّوميّت اسم الهى است؛ زيرا كه جميع ذرّات وجودْ تعيّن «اسم اللَّه» و به اعتبارى‏ خود آنها «اسماء اللَّه» هستند؛

ايشان در ترسيم و تبيين اوج اعجاز فصاحتى قرآن، بيان مى‏دارد كه در قرآن ويژگيهايى وجود دارد كه اقتضاى اوليه آن اين بوده است كه موجب كاستى و نقصان در اعجاز فصاحتى آن شود، امّا با توجه به آن ويژگيها، باز قرآن در اوج فصاحت و بلاغت است.

آن ويژگيها به‏ شرح ذيل است «1»:

1- عدم توصيف مشاهدات‏

غالبا، كلام فصحاء عرب، در موضوع توصيف مشاهدات خود از شتر، اسب، جاريه، پادشاه، جنگ و هجوم‏ها بوده است و عباراتى فصيح، در امور مذكور، ساخته و پرداخته ‏اند و چنين توصيفى را موجب فصاحت و بلاغت دانسته ‏اند، درحالى‏كه قرآن از آنها دورى جسته و باز هم حال، در اوج فصاحت است.

2- مراعات صدق و راستى‏