يادداشت

َوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ :

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً :

از دیگر توصیف های خاص در مورد جهان آخرت تعبیر: «يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَني‏ كُنْتُ تُراباً»؛ است (1)؛ روزى خواهد بود كه انسان آنچه را از قبل با دستهاى خود فرستاده مى‏بيند، و كافر مى‏گويد: اى كاش خاك بودم و گرفتار عذاب نمى‏شد . هنگامی که کافر خود را در این حالت می بیند خود را سرزنش می کند و البته که این سرزنش سودی ندارد . دیدن اعمال در قیامت در آیه دیگری نیز آمده است و خداوند می فرماید:

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خراسان رضوی، مسئول طرح نشست‌های هدی در حاشیه این نشست گفت: افتخار این را داریم که در ششمین نشست هم افزایی دانشکده‌های الهیات کشور میزبان ۱۸ نفر از مدیران این دانشکده‌ها هستیم.

واعظی افزود: اولین هدف از برگزاری این نشست گفتگو در مورد مسائل روز، شبهات و رفع گرفتاری‌های جامعه با کمک گرفتن از سفره علم و قرآن است.
او ادامه داد: ما همچنین در این نشست‌ها از حضور اساتید دیگر رشته‌ها استفاده میکنیم و تلاش میکنیم پیوند قدرتمندی میان الهیات و دیگر علوم برقرار کنیم.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خراسان رضوی، مسئول طرح نشست‌های هدی در حاشیه این نشست گفت: افتخار این را داریم که در ششمین نشست هم افزایی دانشکده‌های الهیات کشور میزبان ۱۸ نفر از مدیران این دانشکده‌ها هستیم.

واعظی افزود: اولین هدف از برگزاری این نشست گفتگو در مورد مسائل روز، شبهات و رفع گرفتاری‌های جامعه با کمک گرفتن از سفره علم و قرآن است.
او ادامه داد: ما همچنین در این نشست‌ها از حضور اساتید دیگر رشته‌ها استفاده میکنیم و تلاش میکنیم پیوند قدرتمندی میان الهیات و دیگر علوم برقرار کنیم.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خراسان رضوی، مسئول طرح نشست‌های هدی در حاشیه این نشست گفت: افتخار این را داریم که در ششمین نشست هم افزایی دانشکده‌های الهیات کشور میزبان ۱۸ نفر از مدیران این دانشکده‌ها هستیم.

واعظی افزود: اولین هدف از برگزاری این نشست گفتگو در مورد مسائل روز، شبهات و رفع گرفتاری‌های جامعه با کمک گرفتن از سفره علم و قرآن است.
او ادامه داد: ما همچنین در این نشست‌ها از حضور اساتید دیگر رشته‌ها استفاده میکنیم و تلاش میکنیم پیوند قدرتمندی میان الهیات و دیگر علوم برقرار کنیم.

اصطلاحات مربوط به حديث و مترادفهاي آن

در اين درس، تعريف علم الحديث و شاخه هاي آن، علم الدرايه، پيـشينه تـاريخي، موضوع و فايده علم الدرايه و معني حديث، سنت، خبر، اثر، سند و متن و حديث قدسي از نظر محدّثان شيعه و اهل سنت، مورد بررسي و تطبيق واقع ميشـود کـه به شرح ذيل است:

تعريف علم الحديث:

علم الحديث، علم بقوانين يُعرف بها احوال السند و المتن.(1)

آن چنان که از تعريف مذکور برمي آيد: علم الحديث، دانشي است که به واسطه قوانين آن، حالات سند و متن حديث شناخته ميشود و بـدين جهـت داراي سـه قسم ميباشد:

الف) رجال الحديث: دانش مربوط به شناخت راويان حديث از نظر وثاقـت و عدم وثاقت.

مدیر حوزه‌های علمیه تصریح کرد:

شهید حجت الاسلام و المسلمین سید هاشم صفی الدین نه تنها یک رهبر بزرگ بلکه نماد حکمت، صبر، مقاومت، ایستادگی و فداکاری برای حزب الله قهرمان و همه جبهه مقاومت بود.

به گزارش خبرگزاری حوزه، مشروح پیام آیت‌الله اعرافی مدیر حوزه‌های علمیه بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَیٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا

مقدمه
حدیث در بین محدثان شیعه، شامل کلام و گزارشی است که قول، رفتار و تقریر معصوم‌‌(ع)اعم از پیامبر(ص) و ائمه معصوم(ع)را بیان و حکایت می‌‌کند. شیخ‌‌‌‌بهایی، از محدثان بزرگوار، حدیث را چنین تعریف می‌‌نماید: «كلام يحكي قول المعصوم او فعله أو تقريره» (1)

بنابراین تعریف، حدیث، حاکی کلام معصوم‌‌(ع)و با سنّت متفاوت و عام‌‌تر از آن خواهد بود؛ زیرا سنت، همان قول، فعل و تقریر معصوم‌‌(ع) است که مصدر و منشأ حکم شرعی می‌‌باشد. (2) علامه مامقانی چنین می‌‌گوید: «السنة ما يصدر عن النبي(ص) او مطلق المعصوم‌‌(ع) من قول او فعل او تقرير». (3)

همایش ملی ابن فارس کرسفی لغت شناس برجسته زبان عربی و از مفاخر تاریخی (قرن چهارم هجری قمری) کشور و استان زنجان امروز چهارشنبه 11 مهر ماه با حضور دکتر احمدرضا خضری مشاور وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی و روابط عمومی وزارت علوم، آیت الله علی خاتمی نماینده ولی فقیه در استان زنجان و امام جمعه شهر زنجان و دکتر جلال بازرگان رئیس دانشگاه زنجان در سالن همایش های بین المللی غدیر دانشگاه زنجان آغاز گردید و پنج شنبه 12 مهرماه در زادگاه وی شهر کرسف بپیگیری خواهد شد.

2- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ فِي دَارِ هُدْنَةٍ وَ أَنْتُمْ عَلَى ظَهْرِ سَفَرٍ وَ السَّيْرُ بِكُمْ سَرِيعٌ وَ قَدْ رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ يُبْلِيَانِ كُلَّ جَدِيدٍ وَ يُقَرِّبَانِ كُلَّ بَعِيدٍ وَ يَأْتِيَانِ بِكُلِّ مَوْعُودٍ فَأَعِدُّوا الْجَهَازَ لِبُعْدِ الْمَجَاز .

. تأويل:

كلمه «تأويل» از ريشه لغوى «اول» به معناى بازگشت به اصل هر شىء و يا انتهاى هر شىء است و مفاد تأويل، رسيدن به پايان و سرانجام هر امر يا شىء و يا هر سخن مى‌باشد و گاهى در معنى مصدرى، يعنى بيان و روشن ساختن و پايان شىء و گاهى در معنى وصفى، يعنى سرانجام و عاقبت شىء به كار رفته و اختصاصى به كلام و سخن ندارد .

در خصوص قرآن، تأويل به معنى «رسيدن به معانى درونى و پايانى هر آيه و يا مراد نهايى خداوند متعال و يا در مواردى آگاهى از مصاديق پنهان آيه» مى‌باشد و مراحلى از «تفسير» شمرده شده آن‌چنان‌كه راغب اصفهانى، به آن اشاره كرده است؛