المَهدِی طاووسُ أَهلِ الجَنَّةِ.
مهدی(ع) طاووس اهل بهشت است. (الشِّهاب فیالحِکَمِ و الآداب، ص ١٦)
آغاز نزول قرآن :
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله پيش از بعثت و مقارن آن، به غار حرا مىرفت و در آنجا با خداى خود راز و نياز مىكرد. اين مناجات ادامه داشت تا اين كه جبرئيل بر وى نازل شد و پيام الهى را بر او خواند.
خود آن حضرت در اين مورد مىفرمايد: در غار حرا در خواب به سر مىبردم كه جبرئيل بر من در آمد و برايم پارهاى از ديبا كه كتابى و نبشتهاى در آن بود، آورد و گفت: بخوان. گفتم: خواندن نمىدانم. جبرئيل مرا فشرد و رها كرد و گفت: بخوان.... تا سه بار اين وضع تكرار شد و در آخرين بار به من گفت: بخوان. گفتم: چه چيزى را بخوانم؟ گفت: اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ. خَلَقَ الْإِنْسٰانَ مِنْ عَلَقٍ... .(1)
واسطۀ نزول قرآن :
نزول وحى بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله، غالبا از طريق جبرائيل عليه السّلام بوده است؛ در حالى كه وحى بر انبياى ديگر از پس پرده، در خواب و گاهى به وسيلۀ فرشتۀ وحى بوده است. در قرآن از جبرئيل گاهى به روح الامين تعبير شده است: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ . (2) گاهى به رسول كريم ياد مىشود: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ .(3)
جبرئيل به شكل انسانى در نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله حاضر مىشد، و وحى را بر ايشان قرائت مىنموده است. در مواردى نيز مقدمات وحى بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله همانند آوايى به گوش آن حضرت مىرسيد.
از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقل شده است كه: وحى بر من به دو شكل نازل مىشد: گاهى از طريق جبرئيل كه بر من وارد مىشد؛ مانند ملاقات شخصى، شخص ديگر را... و گاهى به صورت آوايى كه به گوش مىرسيد تا بر قلب من مىنشست. (4)
جبرئيل عليه السّلام با احترام كامل بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد مىشد كه حكايت از عظمت قرآن و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله داشت و از آن حضرت اجازه مىگرفت.
مرحوم صدوق مىنويسند: امام صادق عليه السّلام مىفرمايد: جبرئيل هنگامى كه بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد مىشد، در برابر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چونان يك بنده مىنشست و بر حضرت وارد نمىشد، مگر آن كه اذن گرفته باشد.(5)
------------------------------------------------------------------------
(1) الدر المنثور، ج 8، ص 561 و الميزان فى تفسير القرآن، ج 20، ص 327. در آن شبيه اين روايت را ذكر نموده است. البته نزد شيعه به استناد روايت امام صادق عليه السّلام نزول جبرئيل بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به همراه اذن و احترام بوده است.
2) شعرا (26) آيۀ 193.
(3) تكوير (81) آيۀ 19.
(4) ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج 1، ص 197، باب شدة نزول الوحى على النبى صلّى اللّه عليه و آله. ظاهرا شكل دوم، مقدمات وحى بوده است، نه خود وحى.
(5) صدوق، علل الشرائع، باب 7، ص 7.
--------------------------------------------------------
کتاب نزول قران و رویای هفت حرف . مودب 23 و 24 .




