لَو لَمْ یبْقَ منَ الدُّنیا اِلاَّ یومٌ واحِدٌ لَطَوّلَ اللهُ ذلِكَ الیومَ حَتّی یخرُجَ قائمُنا أَهْلَ البَیت.
اگر از عمر دنیا تنها یک روز مانده باشد خداوند آن روز را آنقدر طولانی میکند تا قائم ما اهل بیت(علیهالسلام) ظهور یابد. (منتخبالاثر، ص ٢٥٤)
آغاز نزول قرآن :
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله پيش از بعثت و مقارن آن، به غار حرا مىرفت و در آنجا با خداى خود راز و نياز مىكرد. اين مناجات ادامه داشت تا اين كه جبرئيل بر وى نازل شد و پيام الهى را بر او خواند.
خود آن حضرت در اين مورد مىفرمايد: در غار حرا در خواب به سر مىبردم كه جبرئيل بر من در آمد و برايم پارهاى از ديبا كه كتابى و نبشتهاى در آن بود، آورد و گفت: بخوان. گفتم: خواندن نمىدانم. جبرئيل مرا فشرد و رها كرد و گفت: بخوان.... تا سه بار اين وضع تكرار شد و در آخرين بار به من گفت: بخوان. گفتم: چه چيزى را بخوانم؟ گفت: اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ. خَلَقَ الْإِنْسٰانَ مِنْ عَلَقٍ... .(1)
واسطۀ نزول قرآن :
نزول وحى بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله، غالبا از طريق جبرائيل عليه السّلام بوده است؛ در حالى كه وحى بر انبياى ديگر از پس پرده، در خواب و گاهى به وسيلۀ فرشتۀ وحى بوده است. در قرآن از جبرئيل گاهى به روح الامين تعبير شده است: نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ . (2) گاهى به رسول كريم ياد مىشود: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ .(3)
جبرئيل به شكل انسانى در نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله حاضر مىشد، و وحى را بر ايشان قرائت مىنموده است. در مواردى نيز مقدمات وحى بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله همانند آوايى به گوش آن حضرت مىرسيد.
از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقل شده است كه: وحى بر من به دو شكل نازل مىشد: گاهى از طريق جبرئيل كه بر من وارد مىشد؛ مانند ملاقات شخصى، شخص ديگر را... و گاهى به صورت آوايى كه به گوش مىرسيد تا بر قلب من مىنشست. (4)
جبرئيل عليه السّلام با احترام كامل بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد مىشد كه حكايت از عظمت قرآن و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله داشت و از آن حضرت اجازه مىگرفت.
مرحوم صدوق مىنويسند: امام صادق عليه السّلام مىفرمايد: جبرئيل هنگامى كه بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد مىشد، در برابر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چونان يك بنده مىنشست و بر حضرت وارد نمىشد، مگر آن كه اذن گرفته باشد.(5)
------------------------------------------------------------------------
(1) الدر المنثور، ج 8، ص 561 و الميزان فى تفسير القرآن، ج 20، ص 327. در آن شبيه اين روايت را ذكر نموده است. البته نزد شيعه به استناد روايت امام صادق عليه السّلام نزول جبرئيل بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به همراه اذن و احترام بوده است.
2) شعرا (26) آيۀ 193.
(3) تكوير (81) آيۀ 19.
(4) ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج 1، ص 197، باب شدة نزول الوحى على النبى صلّى اللّه عليه و آله. ظاهرا شكل دوم، مقدمات وحى بوده است، نه خود وحى.
(5) صدوق، علل الشرائع، باب 7، ص 7.
--------------------------------------------------------
کتاب نزول قران و رویای هفت حرف . مودب 23 و 24 .




