چون كه مجاهده نفس در اين مقام به اتمام رسيد و انسان موفق شد كه جنود ابليس را از اين مملكت خارج كند و مملكتش را سكناى ملائكة اللّه و معبد عباد اللّه الصالحين قرار داد، كار سلوك إلى اللّه آسان مىشود و راه مستقيم انسانيت روشن و واضح مىگردد، و ابواب بركات و جنّات به روى او مفتوح مىگردد،
و ابواب جهنم و دركات آن به روى او بسته مىگردد، و خداى تبارك و تعالى به نظر لطف و مرحمت به او نظر مىكند و در سلك اهل ايمان منخرط مىشود و از اهل سعادت و اصحاب يمين مىشود، و راهى از باب معارف الهيه كه غايت ايجاد خلق جن و انس است بر او باز مىشود [1]، و خداى تبارك و تعالى در آن راه پر خطر از او دستگيرى مىفرمايد.
و ما مىخواستيم اشاره به مقام سوم نفس و كيفيت مجاهده آن بنماييم و مكايد شيطان را در آن مقام نيز خاطر نشان كنيم، ليكن مقام را مناسب نديديم، اين است كه صرف نظر نموده از خداى تبارك و تعالى توفيق و تأييد مىطلبم كه رساله مفردهاى در آن باب بنگارم.
-----------------------------------------------------------------
[1] اشاره است به آيه مباركه 56 «ذاريات»: «ما خَلَقْتُ الجِنَّ وَ الإنْسَ إلاّ لِيَعْبُدُونِ» «عبادت» در اين آيه تفسير به «معرفت» شده است. در حديث منقول از امام حسين (ع) آمده است كه فرمودند: ايّها النّاس إنّ اللّه عزّ و جلّ ذكره ما خلق العباد إلاّ ليعرفوه ... (اى مردم، به درستى كه خداى- عز و جل ذكره- بندگان را جز براى شناخت خود نيافريده است ...) علل الشرايع، ج 1 ص 9. باب 9، ح 1.
_9.jpg)
