رحلت پیامبر(ص) در رأس تمام مصائب اهلالبیت(ع) قرار دارد
حوزه/ نماینده ولیفقیه در خراسان رضوی گفت: شهادت امام مجتبی (ع) نمایشگر مولود نامشروعی است که در نتیجه آن سقیفه بنی ساعده رخ داد؛ حادثه تلخ و ناگواری که بعد از رحلت پیامبر اکرم (ص) در امت اسلام محقق شد و مسیر رهبری امت را از خط امامت منحرف کرد.
به گزارش خبرگزاری حوزه از مشهد، آیتالله سید احمد علمالهدی در مراسم عزاداری ایام آخر ماه صفر که در مهدیه مشهد برگزار شد با بیان اینکه روز رحلت پیغمبر اکرم (ص) در رأس تمام مصائب و مظلومیت اهلالبیت (ع) قرار دارد، اظهار کرد: از روز رحلت پیامبر اکرم (ص) از دنیا رفتند، فتنه بزرگی که موجب ایجاد تمام شهادتها و مظلومیتهای عزیزان ایشان بود، به وجود آمد و آن سقیفه بنی ساعده بود.
شهادت امام مجتبی (ع) نمایشگر فتنه شوم ثقیفه بنی ساعده است
وی افزود: رحلت پیامبر اکرم با مظلومیت صدیقه اطهر هماهنگ است، این تقارن شهادت امام مجتبی (ع) با رحلت پیامبر (ص) در حقیقت بیانگر این واقعیت است که آنچه در روز رحلت ایشان به وجود آمد، بالاترین نمادش در مظلومیت عزیزان ایشان را میتوان در زندگی و شهادت امام حسن مجتبی (ع) مشاهده کرد.
نماینده ولیفقیه در خراسان رضوی بیان کرد: در حقیقت شهادت امام مجتبی (ع) نمایشگر مولود نامشروعی است که در نتیجه آن سقیفه بنی ساعده رخ داد؛ حادثه تلخ و ناگواری که بعد از رحلت پیامبر اکرم (ص) در امت اسلام محقق شد و مسیر رهبری امت را از خط امامت منحرف کرد.
وی اضافه کرد: در همین راستا به دلیل اینکه نماد جلوهگری از نتیجه این حادثه شوم در برابر بینش شیعیان و ارادتمندان جلوهگر بشود، شهادت امام مجتبی در روز رحلت پیامبر اکرم رخ داد.
آیتالله علمالهدی با اشاره به این حدیث از پیامبر اکرم (ص) که فرمودند «هیچ پیامبری به اندازه من اذیت نشد»، ابراز کرد: شما اگر سرگذشت حضرت نوح را بررسی کنید، میبینید که بعد ۹۵۰ سال هدایت مردم و آزار و اذیتی که دید از خداوند متعال درخواست کرد که در روزی کره زمین از این کافرین دیاری را باقی نگذارد و حتی پسر خودش به خداوند ایمان نیاورد، پس چطور پیامبر که در طول ۲۳ سال فتوحات عظیم و مسلمان بسیاری از شام تا یمن داشت، چنین سخنی را بیان کردند.
وی تصریح کرد: از زمان رحلت پیامبر اکرم (ص) تا به امروز ۲۵۰ سال بیشتر طول نکشیده است، در این دو قرن و نیم چنان ظلمی به خاندان و اهلبیت (ع) پیامبر (ص) شده است که هر کدام از فرزندان ایشان را به نحوی به شهادت رساندند و مورد ظلم قرار دادند.
امامجمعه مشهد مقدس وجود امام حسن مجتبی (ع) را نماد این اذیت و ناراحتی پیامبر (ص) خواند و گفت: مظلومیت ایشان در ۱۰ سال پایانی عمرشان فوقالعاده بود؛ بهگونهای که در مسجد پیامبر (ص) خطیب بالای منبر به پدرش امیرالمؤمنین (ع) دشنام میداد، در کوچه و بازار و افراد جاهل از دوستان ایشان را یا مذل مؤمنین خطاب میکردند و در نهایت در خانه نیز سرش را کنار سر قاتلش میگذاشت.
