• العربية
  • English
  • فارسی
 
ـحضرت مهدی(ع) :

اَنَا خاتِمُ الأوصیاءِ وَ بی ‌یدفَعُ اللهُ البَلاءَ عَن اَهلی و شیعَتی.
من ختم‌کنندة راه اوصیا هستم و به وسیلة من خدا بلاها را از اهل بیت من و شیعیانم دفع می‌نماید. (غیبت شیخ طوسی، ص ٢٤٦)

   
 
 
 

اعجاز علمی قرآن


اعجاز علمی قرآن

3 - موزون بودن هر شى:
خداوند متعال مى‏فرمايد: «وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ مَوْزُونٍ» «زمين را گسترديم و در آن كوههاى ثابتى افكنديم و از هر گياه موزون در آن رويانديم».
آيه شريفه بيان مى‏دارد كه هر چيزى در روى زمين مى‏رويد، داراى وزن خاصى است به شكلى كه اگر بر بعضى اجزاء آن افزوده شود يا كاسته شود، شى ديگرى و تركيب ديگرى خواهد بود. آيه مذكور، دلالت بر حساب دقيق و نظم شگرف و اندازه‏هاى متناسب در همه اجزاى گياهان دارد، كه هريك از ديگرى مجزّا هستند و ظاهر آيه گرچه در خصوص گياهان است، امّا مانعى ندارد كه از مفهوم عام و گسترده‏اى برخوردار باشد و شامل همه موجودات حتى انسان و حيوانات و ...
باشد.
4- گهواره بودن زمين:
خداوند متعال مى‏فرمايد: «الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا». «همان خداوندى كه زمين را براى شما محل آسايش قرار داد و راههاى در آن ايجاد كرد» خداوند، زمين را تشبيه مى‏كند به همچون گهواره، كه مكانى است آماده براى نشستن و خوابيدن و گويا انسان، كودكى است كه به گهواره زمين سپرده شده و در آنجا همه وسائل آسايش او فراهم است.
در آيه شريفه، زمين را مهد آرامش و آسايش قرار داده است و حركتهاى‏
______________________________
(1)- حجر/ 19.
(2)- طه/ 53.
اعجاز القرآن در نظر اهل بيت عصمت ع و بيست نفر از علماى بزرگ اسلام، ص: 198
وضعى و انتقالى آن بسيار آرام است و به واسطه كرويت زمين و قانون جاذبه آن و همچنين قشر عظيم هوائى كه اطراف آن را گرفته است، مى‏تواند، محل آسايش و راحتى و مكان امنى براى زندگى باشد. خداوند در آيه مذكور هم بر حركت زمين اشاره دارد و هم بر محل آسايش بودن آن، تا بتواند موجب رشد و تعالى بشر باشد.
5- گسترش زمين:
خداوند مى‏فرمايد: «وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها». «زمين را بعد از آن گسترش داد» . كلمه دحو به معناى گسترش دادن است و اشاره به آن دارد كه در آغاز خلقت زمين، تمام سطح زمين را آبها فراگرفته بود. اين آبها به تدريج در گودالهاى زمين جاى گرفتند و خشكيها از زير آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‏تر شدند تا به وضع كنونى در آمد.
در گسترش زمين، اشاره به اين نكته هم شده است كه توسعه و گسترش زمين به همراه شكل كرويت آن است. گسترش به زمين نيز اختصاص ندارد، بلكه آسمان‏ها را نيز شامل هست كه خداوند متعال مى‏فرمايد: «وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ». «ما آسمان را با قدرت بنا كرديم و پيوسته آن را وسعت مى‏بخشيم» .
آيات مذكور اشاره به گسترش جهان هستى دارد زيرا كره زمين بر اثر جذب مواد آسمانى، تدريجا بزرگتر و آسمانها نيز بر اثر سرعت كهكشانها از مركز و دور شدن آنها، در حال توسعه است. يكى از دانشمندان مى‏گويد: فضاى جهان كه از ميلياردها كهكشان تشكيل يافته، در يك حالت انبساط سريع است.



 

انجمن‌ها
دانشگاه‌ها
پژوهشگاه‌ها
مراجع عظام
سایر

انتشار محتوای این وبگاه تنها با ذکر منبع مجاز میباشد

X
Loading